And there’s no reply

Αυτή είναι η εμμονή του καλλιτέχνη. Αυτό είναι το μαρτύριο και η απόλαυση του.

Κι όταν υπάρχει reply, είναι οφθαλμαπάτη. Ακόμη και για τους ρηχούς. Και οι καλλιτέχνες έτσι συμπεριφέρονται… Καθρέπτης στον καθρέπτη.

Advertisements

About Κυάνεον Σέλας

מנא ,מנא, תקל, ופרסין
This entry was posted in Κοινωνία, Τέχνη and tagged , , . Bookmark the permalink.

7 Responses to And there’s no reply

  1. Ο/Η Κυάνεον Σέλας λέει:

    Ποτέ δε μου άρεσε αυτό που μπορούσα να καταλάβω και να να προβλέψω, του μαλάκα…

  2. Ο/Η Ανώνυμος λέει:

    Spiegel im Spiegel

  3. Ο/Η Κυάνεον Σέλας λέει:

    Ακριβώς, αγαπητέ Ανώνυμε. Καθρέφτης στον καθρέφτη.

    Αποφάσισα να αναζητήσω τον παλιό μου εαυτό. Να ξαναγίνω γοητευτικός και ταυτόχρονα χειμαρρώδης. Χωρίς να προβάλλω τόσο ξεδιάντροπα τα πάθη και τα κόμπλεξ μου.

    Ίσως τότε η αντανάκλαση της αντανάκλασης μου να είναι κάτι ανάλογο. Το θέλω, το αποζητώ. Νομίζω θα το κερδίσω. Κι ας μην υπάρχει καμιά ανταπόκριση.

  4. Ο/Η Κυάνεον Σέλας λέει:

    Αυτή ακριβώς είναι η ανωμαλία του καλλιτέχνη. Του δημιουργού-καλλιτέχνη.

    Από τη μια, θέλει να ζει στην ψευδαίσθηση ότι αυτό που παρουσιάζει, αυτό που δημιουργεί, αυτό που υπάρχει στην φαντασία του είναι απρόσιτο, φοβερό, γοητευτικό, μαγευτικό, δύσκολο και χαίρεται που λίγοι το καταλαβαίνουν και επικοινωνούν.

    Από την άλλη, θέλει να επικοινωνούν, να προσπαθούν να το καταλάβουν, να το καταλαβαίνουν εν μέρει, να το νιώθουν, να γίνονται συνδημιουργοί.

    Επομένως, το ένα αναιρεί το άλλο. Ποτέ δεν παύει να είναι δυστυχισμένος. Ή, τουλάχιστον, μελαγχολικός.

  5. Ο/Η Κυάνεον Σέλας λέει:

    Για παράδειγμα, ας πάρουμε εμένα. Βλέπω τα stats. Βλέπω πόσοι επισκέπτονται το blog. 64 views το Νοέμβριο, ανάμεσα τους πολλά δικά μου, όπου μπαίνω χωρίς να κάνω login.

    Παλιά, νόμιζα ότι υπήρχαν άνθρωποι που ήθελαν να διαβάζουν ό,τι συνέβαινε εδώ. Νόμιζα ότι ψάχνουν κάτι, ότι αναζητούν ευτυχία ή τρόπους επίτευξής της.

    Πλέον, μόνο ανώνυμα αφήνουν σχόλια στο μπλογκ. Δεν ξέρω ποιος είναι. Δε με νοιάζει κιόλας. Απλά χαίρομαι που κάποιος ασχολείται. Και λυπάμαι που κάποιος ασχολείται, ταυτόχρονα.

    Πριν από ένα χρόνο, είχα πει σε φίλους ότι ήμουν το Κυάνεον Σέλας. Μπήκαν εδώ κι έγιναν συνδρομητές. Το σκέφτηκα. Δε μου άρεσε η ιδέα να ειδοποιούνται για κάθε μου νέο άρθρο. Δεν ήθελα να επιβάλλομαι. Αρχίζω να θυμάμαι τον εαυτό μου, τα καλά του στοιχεία. Θέλω να τα επαναφέρω, αφού τα επαναπροσδιορίσω.

    Απλά, δεν ξέρω τι γίνεται. Δεν ξέρω τι συμβαίνει. Δεν ξέρω. Βλέπω τον εαυτό μου. Η βλακεία της καθημερινότητας με αποσπά από το Ωραίο. Γιατί κάποιος να διαβάσει όσα γράφω; Για ποιό λόγο; Στην ουσία, κανείς δεν το κάνει. Είναι μοιραίο.

  6. Ο/Η Κυάνεον Σέλας λέει:

    Νιώθεις μια ωραία ανατριχίλα μόλις διαβάζεις κάτι γνήσιο και αληθινό. Τουλάχιστον, αυτό ισχύει για μένα. Ασχολούμαι με την μπλογκόσφαιρα. Αυτό που έχω καταλάβει είναι ότι η βαρεμάρα δεν αφήνει τον άνθρωπο να ασχοληθεί. Να αφήσει σχόλιο. Να κάνει αυθεντική συζήτηση.

    Γι’ αυτό, όλα κατήντησαν το ίδιο. Επειδή δεν είναι το ίδιο. Ισοπεδώθηκαν όλα. Είτε διαβάζει κανείς ένα αριστούργημα, είτε οηωεδνωσιορηγωοαιενωοεθρωοαεθξρβω είναι ένα και το αυτό. Αυτό είναι ένα άλλο μου παράπονο.

  7. Ο/Η D@rkness λέει:

    Ο καθενας ειναι μονος του, Κυανεον Σελας…
    Μην περιμενεις τιποτα απο κανεναν…
    Αν το καταλαβεις αυτο, προσπαθησε να το χρησιμοποιεις για καλο…
    Γιατι σταματησες να γραφεις;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s