Time (Pink Floyd)

Ticking away the moments that make up a dull day
You fritter and waste the hours in an offhand way.
Kicking around on a piece of ground in your home town
Waiting for someone or something to show you the way.

Tired of lying in the sunshine staying home to watch the rain.
You are young and life is long and there is time to kill today.
And then one day you find ten years have got behind you.
No one told you when to run, you missed the starting gun.

So you run and you run to catch up with the sun but it’s sinking
Racing around to come up behind you again.
The sun is the same in a relative way but you’re older,
Shorter of breath and one day closer to death.

Every year is getting shorter never seem to find the time.
Plans that either come to naught or half a page of scribbled lines
Hanging on in quiet desperation is the English way
The time is gone, the song is over,
Thought I’d something more to say.

Home, home again
I like to be here when I can
When I come home cold and tired
It’s good to warm my bones beside the fire

Far away across the field
Tolling on the iron bell
Calls the faithful to their knees
To hear the softly spoken magic spell…


Σπαταλώντας τις στιγμές που καθιστούν μια μέρα βαρετή
Θρυμματίζεις και ξοδεύεις τις ώρες με έναν αυτοσχέδιο τρόπο
Κλωτσώντας ένα κομμάτι γρασίδι στην πόλη σου
Περιμένοντας από κάποιον ή κάτι να σου δείξει το δρόμο

Κουρασμένος να κάθεσαι στον ήλιο, μένεις σπίτι να κοιτάξεις τη βροχή
Είσαι νέος και η ζωή είναι μεγάλη και υπάρχει χρόνος να σκοτώσεις σήμερα
Και μετά, κάποια μέρα βρίσκεις ότι έχασες δέκα χρόνια ζωής
Κανείς δε σου είπε πότε να τρέξεις, έχασες το σήμα της εκκίνησης

Κι έτσι τρέχεις και τρέχεις να προλάβεις τον ήλιο, αλλά βυθίζεται
Τριγυρνάς γύρω να ξανάρθεις εκεί που ήσουν
Ο ήλιος είναι σχετικά ο ίδιος, αλλά είσαι πιο γέρος
Με βραδύτερη αναπνοή και μια μέρα πιο κοντά στο θάνατο

Κάθε έτος γίνεται μικρότερο, ποτέ δε βρίσκει τον χρόνο
Σχέδια που είτε μηδενίζονται είτε φέρνουν μια κακογραμμένη σελίδα
Κρεμασμένος σε ήσυχη απόγνωση, αυτός είναι ο αγγλικός τρόπος
Ο χρόνος τελείωσε, το τραγούδι τελείωσε,
Νόμιζα ότι είχα κάτι περισσότερο να πω

Σπίτι, ξανά στο σπίτι
Μου αρέσει να είμαι εδώ όταν μπορώ
Όταν έρχομαι σπίτι κρυωμένος και κουρασμένος
Είναι καλό να ζεσταίνω τα κόκκαλά μου δίπλα στην φωτιά

Μακριά, κατά μήκος του αγρού
Κρούωντας τη σιδερένια καμπάνα
Καλεί τους πιστούς στα γόνατά τους
Να ακούσουν το ελαφρά εκφερόμενο ξόρκι…


About Κυάνεον Σέλας

מנא ,מנא, תקל, ופרסין
This entry was posted in Τέχνη and tagged , , , . Bookmark the permalink.


Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )


Σύνδεση με %s