Μια πραγματική αναδημοσίευση με μια πραγματική αφιέρωση

Έχω την τιμή να αναδημοσιεύσω μεγάλο μέρος του περιεχομένου του παρακάτω blog. Μεταφρασμένοι στίχοι των Pink Floyd.



Wish You Were Here

So, so you think you can tell
Heaven from Hell,
Blue skies from pain.
Can you tell a green field
From a cold steel rail?
A smile from a veil?
Do you think you can tell?

And did they get you to trade
Your heroes for ghosts?
Hot ashes for trees?
Hot air for a cool breeze?
Cold comfort for change?
And did you exchange
A walk on part in the war
For a lead role in a cage?

How I wish, how I wish you were here.
We’re just two lost souls
Swimming in a fish bowl,
Year after year,
Running over the same old ground.
What have we found?
The same old fears.

Wish you were here.


Λοιπόν, λοιπόν νομίζεις ότι μπορείς να ξεχωρίσεις
τον παράδεισο από την κόλαση,
γαλάζιους ουρανούς, από τον πόνο 
μπορείς να ξεχωρίζεις ένα πράσινο χωράφι
από ένα παγωμένο ζευγάρι σιδηρογραμμές;
ένα χαμόγελο από ένα πέπλο; 
πιστεύεις ότι θα τα καταφέρεις; 

Και σε έχουν πείσει να ξεπουλήσεις
τους ήρωες σου σε αντάλλαγμα με φαντάσματα;
καυτή στάχτη αντί για δέντρα; 
καυτό αέρα αντί για δροσερή αύρα;
ψυχρή άνεση αντί για αλλαγή; 
και αντάλλαξες τον πηγεμό σου στον πόλεμο,
μ΄ένα σπουδαίο ρόλο σ΄ένα κλουβί; 

Πόσο θα ΄θελα, πόσο θα ΄θελα να ΄σουν εδώ 
είμαστε μόνο δύο χαμένες ψυχές
που κολυμπούν στη γυάλα με τα ψάρια,
χρόνο με τον χρόνο, 
τρέχοντας στο συνηθισμένο μέρος.
τι βρήκαμε;
τους ίδιους παλιούς φόβους 

Θα ΄θελα να ΄σουν εδώ


Poles Apart

Did you know…it was all going to go so wrong for you
And did you see it was all going to be so right for me
Why did we tell you then
You were always the golden boy then
And that you’d never lose that light in your eyes

Hey you…did you ever realise what you’d become
And did you see that it wasn’t only me you were running from
Did you know all the time but it never bothered you anyway
Leading the blind while I stared out the steel in your eyes

The rain fell slow, down on all the roofs of uncertainty
I thought of you and the years and all the sadness fell away from me
And did you know…

I never thought that you’d lose that light in your eyes


Το ήξερες… ότι όλα θα πήγαιναν τόσο άσχημα για ‘σενα; 
Και μήπως είδες ότι όλα θα πήγαιναν τόσο καλά για ‘μένα; 
Γιατί στο είπαμε τότε. 
Ήσουν πάντα το χρυσό παιδί 
και γι΄ αυτό ποτέ δεν θα ‘χανες εκείνη τη λάμψη που είχες στα μάτια. 

Ει εσύ… συνειδητοποίησες που θα καταντούσες; 
Και μήπως είδες πως δεν ήμουν μόνο εγώ που απέφευγες; 
Το ήξερες όλο αυτό τον καιρό, αλλά ποτέ δεν σ’ απασχόλησε στην τελική. 
Καθοδηγώντας τον τυφλό, καθώς κοιτούσα το ατσάλι των ματιών σου. 

Η βροχή έπεφτε αργά, πάνω σ’ όλες τις σκεπές της αβεβαιότητας. 
Σκέφτηκα εσένα, τα χρόνια, και όλη τη θλίψη που πέρασα. 
Και ήξερες; 
Ποτέ δεν πίστεψα ότι θα χάσεις την λάμψη των ματιών σου… 


What Do You Want From Me

As you look around this room tonight
Settle in your seat and dim the lights
Do you want my blood, do you want my tears
What do you want
What do you want from me
Should I sing until I can’t sing any more
Play these strings until my fingers are raw
You’re so hard to please
What do you want from me

Do you think I know something you don’t know
What do you want from me
If I don’t promise you the answers would you go
What do you want from me
Should I stand out in the rain
Do you want me to make a daisy chain for you
I’m not the one you need
What do you want from me

You can have anything you want
You can drift, you can dream, even walk on water
Anything you want

You can own everything you see
Sell your soul for complete control
Is that really what you need

You can lose yourself this night
See inside there is nothing to hide
Turn and face the light

What do you want from me


Καθώς κοιτάς τριγύρω σ’ αυτό το δωμάτιο απόψε, 
κούρνιαξε στην θέση σου και χαμήλωσε τα φώτα. 
Θέλεις το αίμα μου, θέλεις τα δάκρια μου, 
τι θέλεις από ‘μένα; 
Πρέπει να τραγουδήσω μέχρι να μην μπορώ άλλο πια; 
Να παίξω αυτές τις χορδές μέχρι τα δάχτυλα μου να πονέσουν; 
Με τίποτα δεν είσαι ευχαριστημένη. 
Τι θέλεις από ‘μένα; 

Νομίζεις ότι γνωρίζω κάτι που εσύ δεν ξέρεις; 
Τι θέλεις από ‘μένα; 
Εάν δε σου υποσχεθώ τις απαντήσεις θα φύγεις; 
Τι θέλεις από ‘μένα; 
Πρέπει να σταθώ έξω στην βροχή; 
Θέλεις να φτιάξω μια αλυσίδα από μαργαρίτες για ‘σενα; 
Δεν είμαι αυτός που χρειάζεσαι. 
Τι θέλεις από ‘μένα; 
Μπορείς να έχεις οτιδήποτε θελήσεις. 
Να εξελιχθείς, να ονειρευτείς, ακόμα και στο νερό να περπατήσεις. 
Οτιδήποτε θελήσεις. 

Μπορείς να αποκτήσεις οτιδήποτε βλέπεις. 
Να πουλήσεις την ψυχή σου για τον πλήρη έλεγχο. 
Είναι αυτό που πραγματικά χρειάζεσαι; 

Μπορεί να χάσεις τον εαυτό σου αυτή τη νύχτα. 
Κοίταξε μέσα σου, δεν υπάρχει τίποτα να κρύψεις. 
Γύρισε και κοίταξε το φως. 

Τι θέλεις από ‘μένα;


High Hopes

Beyond the horizon of the place we lived when we were young
In a world of magnets and miracles
Our thoughts strayed constantly and without boundary
The ringing of the division bell had begun

Along the Long Road and on down the Causeway
Do they still meet there by the Cut

There was a ragged band that followed in our footsteps
Running before time took our dreams away
Leaving the myriad small creatures trying to tie us to the ground
To a life consumed by slow decay

The grass was greener
The light was brighter
With friends surrounded
The nights of wonder

Looking beyond the embers of bridges glowing behind us
To a glimpse of how green it was on the other side
Steps taken forwards but sleepwalking back again
Dragged by the force of some inner tide

At a higher altitude with flag unfurled
We reached the dizzy heights of that dreamed of world

Encumbered forever by desire and ambition
There’s a hunger still unsatisfied
Our weary eyes still stray to the horizon
Though down this road we’ve been so many times

The grass was greener
The light was brighter
The taste was sweeter
The nights of wonder
With friends surrounded
The dawn mist glowing
The water flowing
The endless river

Forever and ever


Πέρα απ’ τον ορίζοντα εκείνου του μέρους που ζήσαμε όταν ήμασταν νέοι. 
Σ’ έναν κόσμο από μαγνήτες και θαύματα, 
οι σκέψεις μας μόνιμα ξεστρατημένες και δίχως όρια. 
Το κουδούνισμα της χωρισμένης καμπάνας είχε αρχίσει. 

Κατά μήκος του Long Road και κάτω στο Causeway, 
ακόμα συναντιούνται εκεί στο Cut; 

Υπήρχε μια κουρελιασμένη μπάντα που ακολούθησε τα βήματα μας. 
Τρέχοντας μπροστά απ’ τον χρόνο- πήρε τα όνειρα μας μακριά. 
Αφήνοντας τα μυριάδες μικροσκοπικά πλάσματα να προσπαθούν να μας δέσουν στο έδαφος, σε μια ζωή καταναλωμένη από σταδιακή παρακμή. 

Τα χορτάρια ήταν πιο πράσινα. 
Το φως ήταν φωτεινότερο. 
Περιτριγυρισμένοι από φίλους. 
Οι νύχτες της κατάπληξης. 

Κοιτάζοντας πέρα τις θράκες των γεφυρών φλογισμένες ξωπίσω μας. 
Βλέποντας φευγαλέα το πόσο πράσινο υπήρχε στην άλλη πλευρά. 
Βήματα κάναμε μπροστά, μα υπνοβατούσαμε πίσω ξανά, 
παρακινούμενοι από μια δύναμη κάποιας εσωτερικής παλίρροιας. 

Σε μεγάλο υψόμετρο, με σημαίες ξεδιπλωμένες, 
φθάσαμε στα ιλιγγιώδη ύψη εκείνου του ονειρεμένου κόσμου. 

Παραφορτωμένοι πάντα από επιθυμία και φιλοδοξία. 
Υπάρχει ακόμα μια ανικανοποίητη πείνα, 
παρόλο που κάτω σ’ αυτόν τον δρόμο ήρθαμε τόσες πολλές φορές. 

Το χορτάρια ήταν πιο πράσινα. 
Το φως ήταν φωτεινότερο. 
Η γεύση ήταν πιο γλυκιά. 
Οι νύχτες της κατάπληξης. 
Περιτριγυρισμένοι από φίλους. 
Το χάραμα ερχόταν ομιχλώδες. 
Το νερό κυλούσε, 
το ατέλειωτο ποτάμι. 
Για πάντα και παντοτινά… 


Comfortably Numb

Is there anybody in there?
Just nod if you can hear me.
Is there anyone at home?
Come on, now,
I hear you’re feeling down.
Well I can ease your pain
Get you on your feet again.
I’ll need some information first.
Just the basic facts.
Can you show me where it hurts?

There is no pain you are receding
A distant ships smoke on the horizon.
You are only coming through in waves.
Your lips move but I can’t hear what you’re saying.
When I was a child I had a fever
My hands felt just like two balloons.
Now I’ve got that feeling once again
I can’t explain you would not understand
This is not how I am.
I have become comfortably numb.

Just a little pinprick.
There’ll be no more aaaaaaaaah!
But you may feel a little sick.
Can you stand up?
I do believe it’s working, good.
That’ll keep you going through the show
Come on it’s time to go.

There is no pain you are receding
A distant ships smoke on the horizon.
You are only coming through in waves.
Your lips move but I can’t hear what you’re saying.
When I was a child
I caught a fleeting glimpse
Out of the corner of my eye.
I turned to look but it was gone
I cannot put my finger on it now
The child is grown,
The dream is gone.
I have become comfortably numb.


είναι κανένας μέσα;
απλώς κουνήστε το κεφάλι αν μ΄ακούτε, 
είναι κανένας στο σπίτι;
έλα τώρα 
σ΄ακούω που αισθάνεσαι άσχημα 
μπορώ να απαλύνω τον πόνο σου 
να σε κάνω να σταθείς στα πόδια σου ξανά 
θα χρειαστώ μερικές πληροφορίες πρώτα 
μόνο τα βασικά γεγονότα 
μπορείς να μου δείξεις που πονάς;

Δεν υπάρχει κανένας πόνος υποχωρείς 
ένα πλοίο βγάζει καπνό μακριά στον ορίζοντα 
εσύ φθάνεις μονάχα μέσα από κύματα 
τα χείλη σου κουνιούνται, αλλά δεν μπορώ να ακούσω τι λες 
όταν ήμουν παιδί, είχα ένα πυρετό 
τα χέρια μου έπεφταν σαν δύο μπαλλόνια 
τώρα ξανάνοιωσα αυτό το συναίσθημα ακόμα μια φορά 
δεν μπορώ να σ΄εξηγήσω, δεν πρόκειται να καταλάβεις 
δεν είμαι όπως είμαι στην πραγματικότητα 
έχω καταντήσει ένας αναπαυτικός παράλυτος


Οι παρακάτω μετάφρασεις είναι δικές μου…


Breathe, breathe in the air. 
Don’t be afraid to care. 
Leave but don’t leave me. 
Look around and choose your own ground. 

Long you live and high you fly 
And smiles you’ll give and tears you’ll cry 
And all you touch and all you see 
Is all your life will ever be. 

Run, rabbit run. 
Dig that hole, forget the sun, 
And when at last the work is done 
Don’t sit down it’s time to dig another one. 

For long you live and high you fly 
But only if you ride the tide 
And balanced on the biggest wave 
You race towards an early grave. 


Ανάπνευσε, ανάπνευσε στον αέρα
Μην φοβάσαι να ενδιαφερθείς
Φύγε, αλλά μη μ’αφήσεις
Κοίτα γύρω και διάλεξε το δικό σου έδαφος

Πολύ θα ζήσεις και ψηλά θα πετάξεις
Και χαμόγελα θα δώσεις και με δάκρυα θα κλάψεις
Και όλα όσα αγγίζεις και όλα όσα βλέπεις
Είναι όλα όσα θα είναι η ζωή σου

Τρέξε λαγέ, τρέξε
Σκάψε αυτή την τρύπα, ξέχνα τον ήλιο
Κι όταν τελικά η δουλειά θα έχει γίνει
Μην κάτσεις κάτω, είναι ώρα να σκάψεις άλλη μια

Πολύ θα ζήσεις και ψηλά θα πετάξεις
Αλλά μόνο αν οδηγήσεις την παλίρροια
Και ισορροπημένος στο μεγαλύτερο κύμα
Οδηγείσαι προς έναν πρώιμο τάφο



All that you touch 
All that you see 
All that you taste 
All you feel
All that you love 
All that you hate 
All you distrust 
All you save
All that you give 
All that you deal 
All that you buy, 
beg, borrow or steal
All you create 
All you destroy 
All that you do 
All that you say
All that you eat 
And everyone you meet 
All that you slight 
And everyone you fight
All that is now 
All that is gone 
All that’s to come 
and everything under the sun is in tune 
but the sun is eclipsed by the moon


Όλα όσα αγγίζεις
Όλα όσα βλέπεις
Όλα όσα γεύεσαι
Όλα όσα νιώθεις
Όλα όσα αγαπάς
Όλα όσα μισείς
Όλα όσα δεν εμπιστεύεσαι
Όλα όσα σώζεις
Όλα όσα δίνεις
Όλα όσα μοιράζεσαι
Όλα όσα αγοράζεις,
ζητιανεύεις, δανείζεσαι ή κλέβεις
Όλα όσα δημιουργείς
Όλα όσα καταστρέφεις
Όλα όσα κάνεις
Όλα όσα λες
Όλα όσα τρως
Και καθέναν που συναντάς
Όλα όσα παραβλέπεις
Και όλους όσους πολεμάς
Όλα όσα είναι τώρα
Όλα όσα πέρασαν
Όλα όσα είναι να ΄ρθουν
Και όλα όσα είναι κάτω απ’ τον ήλιο είναι συντονισμένα
Αλλά ο ήλιος είναι σε έκλειψη από τη σελήνη


αφιερωμένο στο Χρώμα…


About Κυάνεον Σέλας

מנא ,מנא, תקל, ופרסין
This entry was posted in Τέχνη and tagged , . Bookmark the permalink.


Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )


Σύνδεση με %s