:-)

Καλημέρα.Το Κυάνεον Σέλας επέστρεψε. Μετά από μια περίοδο έκλειψης.

Ελπίζω να διαβάσουν αυτές τις γραμμές όσοι γνωρίζουν προσωπικά το Σέλας.

Τι να πω. Δεν έχω τίποτα να πω.

Κάπως στεναχωρέθηκα και απογοητεύτηκα. Ξέρω, δεν πρέπει να απογοητευόμαστε. Επειδή αυτό δείχνει αχαριστία. Αλλά έτσι είναι τα πράγματα, τί να κάνουμε;

Μόλις έβαλα αυτό το ποστ στην κατηγορία «Άλλα». Ε, σε ποιά κατηγορία να το έβαζα;

Θα συνεχισω χωρις τονους, επειδη βαριεμαι. Βαριεμαι να σας στειλω μεηλ, να σας δω, να με δειτε. Βαριεμαι. Και στεναχωριεμαι επειδη αν μιλησω, θα πω αηδιες και θα στεναχωρεθειτε και σεις.

Ηθελα να ζητησω συγγνωμη απ’ ολους σας. Ειλικρινα.

Ημουν αδυναμος στη ζωη. Αληθεια. Αλλα το επαιζα δυνατος. Και τωρα φανηκε ολη η αληθεια. Απογοητευσα, πρωτον απ’ ολους, τον εαυτο μου. Δε σταθηκα αξιος. Ημουν και ειμαι πολυ μικρος. Αχολουμαι με μικροπρεπειες και μικρομαλακιες.

Στεναχωριεμαι επειδη καθε χρονια βαλτωνω περισσοτερο και βαλτωνουν οσοι ειναι γυρω μου. Υποσχεθηκα πραγματα που δεν μπορω να τηρησω. Εδωσα ελπιδες με το μπλου, με τα αρθρα, με την αληθεια, με ολη μου τη ζωη, σε ολους. Αλλα δεν μπορω ουτε τον εαυτο μου να βοηθησω. Ο σωζων εαυτω σωθητω.

Ή να το πω και στη γλωσσα μου: «αλλους εσωσεν, εαυτον ου δυναται σωσαι;»

Αχαριστια, απιστια, μικροπρεπεια, αλαζονια. Αυτα με κραταν πισω. Και τζαμπα μαγκας το επαιζα.

Νομιζα πως ολοι ειστε τρελοι. Νομιζα οτι ημουν σε δρομο σωστο. Απεδειχθη οτι ειμαι εγω ο παρανοϊκος. Και δεν ειναι και τοσο ομορφο αυτο να το ξερεις. Συνηθως η αγνοια κανει τη ζωη ευκολοτερη. Ειδικα το να αγνοεις την τρελα σου.

Τρεξε λαγε, τρεξε

σκαψε αυτην την τρυπα, ξεχνα τον ηλιο

και οταν στο τελος θα εχει γινει η δουλεια

μην καθεσαι, ωρα να σκαψεις αλλη μια

Ειναι πολυ λογικο να μην ειμαι ουτε αγαπητος, ουτε εμπιστευσιμος, ουτε τιποτα. Αλλα η λογικη στεναχωρει ορισμενες φορες.

Θα πω δεν πειραζει. Δε με νοιαζει πλεον. Τιποτα δε με νοιαζει. :) Ισως ετσι μπορω να πετυχω την απεξαρτηση απο την χαρα της ζωης, με εναν αλαζονικο τροπο. Αφου παντα ετσι ενεργουσα, γιατι να αλλαξω τωρα; Κι ο,τι γινει, ας γινει. Απλα, συγχωρηστε με, σας παρακαλω. Αν και συγχωρω σημαινει χωρω μαζι.

Αυτο ομως που με στεναχωρει περισσοτερο απ’ ολα (παλι θα μιλησω εγωιστικα, οπως παντα, βεβαια) ειναι οτι πλεον δεν πολυεχω ορεξη για ζωη. Δε θελω να αυτοκτονησω και τετοιες βλακειες. Δεν ειμαι απογοητευμενος. Ουτε παιδακι. Απλα βαρεθηκα. Και καποτε ισως να ειχα απογοητευθει πολυ, αλλα νομιζα οτι θα μπορουσα καπως να φτιαξω τις συνθηκες ευνοϊκες για να μην χαθω. Τωρα χαθηκαν ολα. Δεν εχω ορεξη.

Εχω ενα ειδος νευρικης ανορεξιας που δεν θελεις να φας ζωη, μαλλον.

Σας δικαιολογω ολους. Απλα, συγχωρηστε με.

Ελεγα για υπομονη, για δοκιμασιες, για αγωνα. Μαλακιες. Δασκαλος που διδασκε και νομο δεν εκρατει. Ειμαι θλιβερος, απλα.

Το παρελθόν δεν έχει καμία σημασία.
Το παρόν δεν έχει καμία σημασία.
Είναι το μέλλον που πρέπει να σας απασχολεί.
Γιατί το παρελθόν είναι αυτό που δεν έπρεπε να είναι ο άνθρωπος.
Το παρόν είναι αυτό που οφείλει να μην είναι ο άνθρωπος.
Το μέλλον είναι αυτό που είναι οι καλλιτέχνες.

(Οσκαρ Ουαιλντ)

Ψεματα……

Μην ξαναμπειτε εδω. Μην ξανασχοληθειτε.

Advertisements

About Κυάνεον Σέλας

מנא ,מנא, תקל, ופרסין
This entry was posted in Άλλα. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s