9/3/12, 4:20 π.μ.

το αναφιλητό είναι η χειρότερη έκρηξη

είναι το τέλος του κόσμου

χωρίς να τελειώνει η ύπαρξη

η ζωή δεν υπάρχει σε αυτόν τον κόσμο
επειδή παραμονεύει ο θάνατος
ή ο ύπνος, ο αδελφός του

η ζωή δεν έχει σχέση με αυτόν τον κόσμο
αλλά αυτός ο κόσμος μπορεί να οδηγήσει στη ζωή
μπορεί μόνο να αποκαλύψει τη ζωή
για πολύ λίγο
για στιγμές

το φως και το σκοτάδι πλέον σώπασαν
αυτός ο κόσμος είναι γοητευτικός
όπως και ο θάνατος

η τέχνη πρέπει να είναι γοητευτική
δεν υπάρχει άλλο «πρέπει» στην τέχνη
αν η τέχνη δεν είναι γοητευτική, τότε είναι απαίσια
είναι φριχτή
είναι εφιαλτική

η γοητεία είναι η θετική πλευρά της φθοράς

η γοητεία είναι η ομορφιά του θανάτου

η γοητεία είναι το ανθρώπινο στίγμα πάνω στον κόσμο

This is the way the world ends
Not with a bang but a whimper

Advertisements

About Κυάνεον Σέλας

מנא ,מנא, תקל, ופרסין
This entry was posted in Τέχνη and tagged , . Bookmark the permalink.

4 Responses to 9/3/12, 4:20 π.μ.

  1. Ο/Η Eponymous λέει:

    Πολύ ποιητικό δεν έχει γίνει το Κυάνεον Σέλας; Προτιμώ το brutal παλιό Αιγυπτιακοεβραϊκό Σέλας…
    Με το καινούργιο στυλ έγινε πολύ «blog»… Προτιμώ το μαύρο από το σαχλό jazz blue…
    Τη γνώμη μου λέω απλά φίλε Κυάνεε… Εσύ είσαι το φως, εσύ είσαι και το σκοτάδι. Όπως λέμε έχεις το μαχαίρι, έχεις και το καρπούζι… Χαίρε!

    • Ο/Η Κυάνεον Σέλας λέει:

      Καλώς τον Eponymous!

      Τί να κάνουμε; Χάλασα. Έγινα ρομαντικούλης.
      Χάθηκε η μαυρίλα και η σαπίλα.

      Ρε συ, το egyptian, είναι πρόσφατο. Αν θυμάσαι καλά, ακόμη και στην αρχή ήταν κάπως «ποιητικό» και τέτοια. Πού τα είδες εσύ τα τόσο brutal; Μια ζωή χαμένο κορμί ήμουν.
      Και το εβραϊκό πρόσφατο είναι. Eponymous, είσαι σίγουρος γι’ αυτά που λες;

      Κι έρχεται μετά ο άλλος και σου λέει: «no black and white in the blue»
      Μετά, τί περιμένεις από μένα να κάνω; Πλέον, δεν είναι στο χέρι μου. Εγώ είμαι στο χέρι του.

      Μπορεί να εξαπολύσω επίθεση κατά της αισθητικής από δω, αν υπονοείς τα περί αγανακτισμένων κλπ. Κυάνεον Σέλας έναντι καγκουριάς, ποζεριάς, δηθενιάς, μαγκιάς, κλανιάς. Αλλά το θεωρώ λιγάκι ξεκατίνιασμα σε αυτή τη φάση της ζωής μου. Τί σόι άντρες είμαστε αν ξεκατινιαζόμαστε σαν γριές;

      Eponymous, ας κρατήσουμε σοβαρή στάση ρε φίλε.

      • Ο/Η Eponymous λέει:

        Όταν λέω πως παλαιότερα το μπλογκ σου έβγαζε μια brutalιά, εννοώ πως ήταν κάπως διαφορετικό από τα άλλα μπλογκς… Δεν μασούσε… Αλλά δεν πειράζει, ρε Κυάνεε… Και η ποίηση και ο ρομαντισμός χρειάζονται… Καλή όμως και η brutalιά, έτσι; ;-)
        Ας τρολλάρω λίγο…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s